Sinds enkele jaren heb ik het behoorlijk gehad met het vertrekken vanaf luchthaven Schiphol. De weg ernaartoe is standaard druk. Dan ergens de auto parkeren, met de bus naar de vertrekhal om daar in ellenlange rijen aan te sluiten. Óf bij het inchecken, óf bij security. Vervolgens dien je meestal nog een klein half uur richting gate te lopen. Het is onderhand zo dat je drie uren van tevoren aanwezig moet zijn, wil je niet alsnog in tijdsnood komen. Uiteraard streven ze naar verbeteringen om  de incheckprocedures te versoepelen, maar de praktijk laat toch nog vaak anders zien. Ik kies bestemmingen tegenwoordig steeds meer vanwege het vertrek vanaf Zestienhoven of beter gezegd; Rotterdam The Hague Airport.

London is calling
Het jaarlijkse broer-zussenuitje voerden ons dit jaar naar Londen. Graag ben ik de organisator. Ik heb ergens mijn roeping misgelopen, maar zo kom ik gelukkig toch volledig aan mijn trekken. Tickets, hotel, musical enzovoort. Alles was in the pocket. Dat dacht ik tenminste.. Aangekomen op de luchthaven hadden we nog tijd genoeg. Dachten we. Toen we op ons gemak na een bak koffie de trap afliepen stond werkelijk de hele hal bomvol. En wij moesten achteraan sluiten. Dat was even schrikken, want haalden we het nog wel? Het werd nog erger! Aangekomen bij de douane bleken we iets niet goed in orde te hebben. De boardingpassen. En ja, mijn schuld. Rennen naar de incheckbalies. Niemand van British Airways was meer aanwezig, die waren al bij de gate. Er volgde een hoop gebel en gedoe. En na heel wat vijven en zessen en een geren en gevlieg kwamen we dan toch met de tong op onze schoenen bij het laatste station aan. Geprinte boardingpassen lagen klaar en als allerlaatsten betraden we het vliegtuig. Waar niemand ooit meer een blik op die krengen heeft geslagen. Als bloedverwanten onder elkaar zijn we niet voor de poes en hakken we met de botte bijl. Bam! Ik ben op staande voet ontslagen als initiatiefnemer!

Fast lane
Ook op RTHA zijn ze in en om de luchthaven drukdoende zich te verbeteren en te moderniseren. Daarom was het zo bijzonder dat we ook nog eens te horen kregen dat we helemaal niet achteraan hadden hoeven sluiten voor Londen. Er bleek een Fast Track Security Lane. How about that! En hoe hadden wij dat kunnen weten?

Ik besloot na terugkomst eens polshoogte te gaan nemen op het vliegveld. Ik trof een alleraardigste dame die mij wees op een schattig klein bordje. Dit schildje was er sinds kort neergezet. De reden is dat er voornamelijk zakenlui naar Londen vertrekken. Deze mensen willen niet tussen de vakantiegangers staan die ook ’s morgensvroeg vertrekken. Een snelle doorgang is gecreëerd. Prachtig mooi, maar hoe hadden wij dit nu in die mensenmassa kunnen zien? Waarom hangen ze geen duidelijke aanduiding op? De medewerkster van het Airport Information Center beloofde dit per direct aan de afdeling Marketing en Communicatie door te geven. Ze voegde zelfs de daad bij het woord! Dát is de Rotterdams mentaliteit. Alleen daarom al zou je toch vanaf Rotterdam The Hague Airport willen vertrekken! Toch?