Hij is er, maar waar? Soms gewoon letterlijk in het zicht. Wat een heerlijke ontknoping van Wie is de Mol! Jan Versteegh die recht onder eenieders neus opdrachten naar de gallemiezen hielp. Gewoon vlak langs de kandidaten lopen en niemand die het opmerkte! Menig complotdenker ging gisteravond voor gaas. Mensen willen geloven wat ze willen geloven. Door sterk overtuigend en soms brutaal te zijn is het mogelijk te manipuleren. En is dat ook niet wat de media bij voortduring doen?

Kiezen voor stijl en/of hip?Β 
Als vijftigplusser is het beter te kiezen voor stijl dan voor hip, wordt verteld. Kies kleding die past bij wat je gaat doen. Maar wat nu als je meerdere dingen op een dag gepland hebt? Het lijkt mij ietwat overdreven om standaard met een koffer achter in de auto rond te rijden waar je halve garderobe in zit. Als je aan de ‘verkeerde’ kant van de vijftig zit, dan is het bij voorkeur beter je elegant te presenteren. Boring! Slappe bovenarmen en allerlei bobbels en rollen moeten verhuld worden en daarom zijn glanzende dunnere stoffen met printjes uit den boze. Ai! Zulke aanbevelingen die mij in een kader plaatsen, ergeren mij. Een modekader met een beperkte speelruimte is so very not me! Ergernissen hebben een positieve signaalfunctie als uitwerking. En dat betekent, actie!

Print pants
Ik heb eens ingezoomd op prints. Dierenprints vind ik nu the bomb. Maar toen ik onlangs een broek met panterprint naar mijn werk droeg, kreeg ik direct een opmerking van een leeftijdgenote dat ik er niet uitzag! Ik kon het wel waarderen, omdat dit zo recht uit haar hart kwam. Ik dacht en denk er anders over en draag gerust en met veel plezier deze broek. Ook naar het werk. Sterker nog, ik heb inmiddels meerdere broeken met prints aangeschaft. Vogels, bloemen en paisley-print, om maar wat te noemen. En deze ga ik allemaal dragen,Β straight in eenieders face. Zou ik zo kunnen manipuleren? En op de werkvloer inspirerend kunnen zijn? Of word ik niet gezien? Ze is er wel, maar waar? Druk bezig met een mollenactie?